Powszechnie panuje przekonanie, iż wielka kapa, tzw. cappa magna, przysługująca biskupom, została zniesiona w czasie reformy liturgicznej dokonanej po Soborze Watykańskim II. Tak jednak nie jest.
W 1969 r. opublikowana została Instrukcja w sprawie szat, tytułów i godeł Kardynałów, Biskupów i Prałatów niższych stopni, która w art. 12 podaje:
Nie jest nakazane użycie wielkiej kapy bez futerka gronostajowego; dozwolone jest jej użycie tylko poza Rzymem podczas najbardziej uroczystych obchodów.Kolejnym dokumentem, a w zasadzie księgą regulującą tę sprawę był wydany w 1984 r. Ceremoniał biskupi, który stwierdzał, że biskup może używać wielkiej kapy na terenie swojej diecezji. Reimpressio emendata tegoż ceremoniału z 2008 r., podaje w Appendix I - De vestimentis praelatorum: I. De vestimentis episcoporum (art. 1200) następującą uwagę:
Magna cappa violacea, sine hermellino, in dioecesi tantum et sollemnissimis festivitatibus adhiberi potest ("Wielkiej kapy fioletowej, bez narzuty z gronostaju, biskup może używać na terenie diecezji w solenne uroczystości").Jak więc widzimy używanie cappa magna obowiązuje i dziś dla Mszy św. sprawowanej wg ksiąg liturgicznych promulgowanych po Soborze Watykańskim II - podobnie, jak to było wcześniej, w czasie uroczystych wydarzeń z życia diecezjalnego (święcenia diakonatu, prezbiteratu) lub parafialnego (wizytacja kanoniczna połączona z bierzmowaniem).
