niedziela, 8 listopada 2009

Reforma Brewiarza Piusa X (cz. XIV) - Podsumowanie

Święty papież Pius X, by przeprowadzić liturgiczną reformę Brewiarza Rzymskiego, w dniu 2 lipca 1911 roku powołał specjalną komisję, której powierzył to zadanie. Jej przewodniczącym został Pietro La Fontaine (sekretarz Świętej Kongregacji Obrzędów, późniejszy patriarcha Wenecji i kardynał), zaś w jej skład weszli: Scipione Tecchi, członek komisji historyczno-liturgicznej; Giovanni Bressan, sekretarz osobisty Piusa X; Aristide Gasparri, współpracownik Petro La Fontaine; Pasquale Brugniani, członek komisji liturgicznej; Leopoldo Fonk SI, rektor Instytutu Biblijnego w Rzymie; Giuseppe Isengard CM, dyrektor Akademii Liturgicznej; Francesco Brehm, dyrektor liturgiczny wydawnictwa "Pustet"; Pietro Piacenza, pracownik Świętej Kongregacji Obrzędów i profesor liturgiki w Papieskim Rzymskim Seminarium Duchownym. Prace tej komisji trwały cztery miesiące (od lipca do sierpnia 1911 roku). Uwieńczyła je bulla Divino afflatu Piusa X z dnia 1 listopada 1911 roku, w której papież ogłosił wydanie nowego Breviarium Romanum.

Święty Pius X

W nowym Brewiarzu zachowano starożytny zwyczaj odmawiania 150 psalmów w ciągu tygodnia, jednak zastosowano ich nowy układ i skrócono je - dzięki temu psalmy nie powtarzały się często (zdarzało się wcześniej, że w ciągu roku odmawiano do 30 razy te same psalmy z tekstów wspólnych), a modlitwa nie stawała się monotonna. W officium o świętych można było odtąd posługiwać się psalmami z dnia powszedniego i czytaniami biblijnymi z aktualnego okresu liturgicznego. Officium niedziele zaś otrzymało większą rangę, tak, że w hierarchii świąt kościelnych stać mogło wyżej od obchodów ku czci świętych. Zredukowano także officia dodatkowe w modlitwie chórowej, m.in o Matce Bożej. Wszystkie te zmiany pozwoliły odkryć wielu kapłanom na nowo wartość codziennej modlitwy Kościoła, a także owocniej zaangażować się w pracę duszpasterską.



Święta Kongregacja Obrzędów w dniu 25 marca 1914 roku wydała dekret zatwierdzający nowe wydanie typiczne Brewiarza Rzymskiego, w którym wyjaśniano, że dalsze prace nad jego reformą muszą być poprzedzone długimi studiami. Śmierć Piusa X (20 sierpień 1914 rok) i wybuch I wojny światowej przeszkodziły jednak w podjęciu, przeprowadzeniu i urzeczywistnieniu tych dalekosiężnych planów aż do objęcia Stolicy Piotrowej przez Piusa XII w 1939 roku.


Tym krótkim podsumowaniem kończymy nasz cykl opowiadający o reformie Brewiarza Rzymskiego dokonanej przez świętego Piusa X. Został on opublikowanych w następujących częściach:

Zamieszczone przez: Bartłomiej K. Krzych