Przenoszenie Oficjum na inny dzień mogło być spowodowane albo tzw. stałymi lub przypadkowymi przeszkodami, które powstawały, gdy zbiegały się ze sobą przynajmniej dwa oficja w jednym dniu:
I. Pierwsze nazywane repositio festi ob occurentiam perpetuam miało miejsce, gdy w kalendarzu ogólnym Kościoła lub diecezji zakonnej prowincji, wypadało jedno oficjum, a drugie naznaczone było przez inną uroczystość wypadającą w danej diecezji, czy parafii. Nowe przepisy, jeśli chodzi o przenoszenie świąt niższej rangi, nie wprowadzały żadnych zmian, zaś w odniesieniu do świąt I i II klasy, przepisane było, co następuje:
a) w razie stałej przeszkody wszystkie święta rytu zdwojonego większego i mniejszego, a także rytu połowicznego przenosiło się na pierwszy wolny dzień wg rubryk, czyli najpierw duplex maius, potem duplex minus, a w końcu semiduplex - nawet jeśli w kalendarzu ogólnym wcześniej wypadało semiduplex niż duplex minus i duplex maius;
b) święta rytu zdwojonego I i II klasy przenosiło się na pierwszy dzień, nie zajęty przez inne święto klasy I lub II, ani także przez dzień oktawy, czy oficjum niedopuszczające świąt klasy I lub II. Ponadto w niedziele większe klasy I i II nie można wyznaczyć innego święta, zaś na niedziele zwykłe jedynie święta I i II klasy albo święta Pana Jezusa. Dlatego np. nie można było wyznaczyć rocznicy konsekracji kościoła na niedzielę przewodnią, albo inną niedzielę I klasy; nie można było obchodzić w niedzielę święta np. patrona drugorzędnego diecezji, którego oficjum posiadało ryt zdwojony większy.
II. Drugie przenoszenie nazywane translatio ob accidentalem occurentiam było częste np. w Wielkim Tygodniu. Przez wypadające wtedy święta ruchome takie np. oficjum o św. Leonie z 11 kwietnia odmawiane było po kilku miesiącach. Niedogodność ta przez Piusa X została usunięta. Nowe rubryki przepisywały, co następuje:
a) przenosiło się tylko święta rytu zdwojonego I i II klasy;
b) od powyższej reguły wyjątek stanowiły uroczystości Oczyszczenia i Zwiastowania NMP, święto św. Józefa - to ostatnie przenoszono na 20 marca, pierwsze na 3 lutego, lub - jeśli względnie chodzi o Zwiastowanie i św. Józefa - na poniedziałek i środę po niedzieli przewodniej, jak to było wcześniej;
c) oficjów rytu zdwojonego większego i oficjów o Doktorach Kościoła nie wolno było przenosić, ale w oficjum np. niedzielnym była o nich komemoracja bez dziesiątej lekcji historycznej. Gdyby zaś zeszły się te oficja razem z świętem I klasy, należało je opuścić.
I. Pierwsze nazywane repositio festi ob occurentiam perpetuam miało miejsce, gdy w kalendarzu ogólnym Kościoła lub diecezji zakonnej prowincji, wypadało jedno oficjum, a drugie naznaczone było przez inną uroczystość wypadającą w danej diecezji, czy parafii. Nowe przepisy, jeśli chodzi o przenoszenie świąt niższej rangi, nie wprowadzały żadnych zmian, zaś w odniesieniu do świąt I i II klasy, przepisane było, co następuje:
a) w razie stałej przeszkody wszystkie święta rytu zdwojonego większego i mniejszego, a także rytu połowicznego przenosiło się na pierwszy wolny dzień wg rubryk, czyli najpierw duplex maius, potem duplex minus, a w końcu semiduplex - nawet jeśli w kalendarzu ogólnym wcześniej wypadało semiduplex niż duplex minus i duplex maius;
b) święta rytu zdwojonego I i II klasy przenosiło się na pierwszy dzień, nie zajęty przez inne święto klasy I lub II, ani także przez dzień oktawy, czy oficjum niedopuszczające świąt klasy I lub II. Ponadto w niedziele większe klasy I i II nie można wyznaczyć innego święta, zaś na niedziele zwykłe jedynie święta I i II klasy albo święta Pana Jezusa. Dlatego np. nie można było wyznaczyć rocznicy konsekracji kościoła na niedzielę przewodnią, albo inną niedzielę I klasy; nie można było obchodzić w niedzielę święta np. patrona drugorzędnego diecezji, którego oficjum posiadało ryt zdwojony większy.
II. Drugie przenoszenie nazywane translatio ob accidentalem occurentiam było częste np. w Wielkim Tygodniu. Przez wypadające wtedy święta ruchome takie np. oficjum o św. Leonie z 11 kwietnia odmawiane było po kilku miesiącach. Niedogodność ta przez Piusa X została usunięta. Nowe rubryki przepisywały, co następuje:
a) przenosiło się tylko święta rytu zdwojonego I i II klasy;
b) od powyższej reguły wyjątek stanowiły uroczystości Oczyszczenia i Zwiastowania NMP, święto św. Józefa - to ostatnie przenoszono na 20 marca, pierwsze na 3 lutego, lub - jeśli względnie chodzi o Zwiastowanie i św. Józefa - na poniedziałek i środę po niedzieli przewodniej, jak to było wcześniej;
c) oficjów rytu zdwojonego większego i oficjów o Doktorach Kościoła nie wolno było przenosić, ale w oficjum np. niedzielnym była o nich komemoracja bez dziesiątej lekcji historycznej. Gdyby zaś zeszły się te oficja razem z świętem I klasy, należało je opuścić.
