Przedstawiamy biografię legendarnego ceremoniarza papieskiego - księdza Enrico Dante. Jakiś czas temu krótko przedstawiliśmy jego sylwetkę przy okazji tekstu o mons. Guido Marinim.Enrico Dante urodził się 5 lipca 1894 roku w Rzymie. Syn Achille Dante'go (włoskiego patriota oddany Giuseppe Garibaldi'emu) oraz Zenaide Ingegni, która zmarła gdy Enrico miał 8 lat. Miał brata, który został misjonarzem w Brazylii.
Ukończył szkołę średnią Ojców Matki Bożej Syjonu w Paryżu, następnie kontynuował naukę w Collegio Capranica w Rzymie (od 1901 roku). W Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim otrzymał doktorat z filozofii, teologii, prawa kanonicznego i cywilnego. Otrzymał dyplom adwokata rotale Świętej Roty Rzymskiej.
Popiersie ks. Enrico Dante'go(Bazylika S. Agata dei Goti)
Został wyświęcony na kapłana 3 lipca 1910 roku w Sant'Apollinare Nuovo. Święcenia otrzymał z rąk Giuseppe Ceppetelli'ego - łacińskiego patriarchy Konstantynopola. W latach 1911 do 1928 pełnił rolę profesora filozofii na Pontifical Urbanian Athenaeum, a w latach 1928 - 1947 wykładał jako profesor teologii. Od 1913 roku członek Penitencjarii Apostolskiej. 25 marca 1914 roku został wcielony do Kolegium Ceremonii Papieskich. Papież Pius XI w 1923 roku poprosił go, by wznowił działanie nuncjatury w Paryżu, jednak ten odmówił, ponieważ w Rzymie przebywały jego dwie siostry, których nie chciał opuszczać. W dniu 26 października 1923 roku został doradcą Świętej Kongregacji Obrzędów. Mianowany na domowego prałata Ojca Świętego 15 maja 1943 roku. 27 maja 1943 roku został podsekretarzem Świętej Kongregacji Obrzędów. Cztery lata później, 13 czerwca mianowany na prefekta papieskich ceremonii. 24 stycznia 1959 roku awansował na pro-sekretarza Świętej Kongregacji Obrzędów, zaś w dniu 5 stycznia 1960 mianowany sekretarzem tejże Kongregacji. Duszpasterz w Agro Romano, Terra Nova, jak i w Bazylice Laterańskiej. Dziekan kościoła Santa Maria in Monte przy piazza del Popolo w Rzymie. Spowiadał przez czterdzieści lat w kościele Sacro Cuore al Suffragio (Rzym). Był entuzjastycznie nastawiony do sportu, pomógł zapoczątkować powstanie rzymskiej drużyny piłki nożnej; był też alpinistą. Jako papieski ceremoniarz uczestniczył w konklawe w 1914 r., 1922 r., 1939 r., 1958 r. oraz w 1963, jak i w koronacji Benedykta XV, Piusa XI, Piusa XII, Jana XXIII i Pawła VI. Był pierwszym mistrzem papieskich ceremonii liturgicznych, który asystował papieżowi przy konsekracji biskupa, Gabriela Acaciusa Coussa (późniejszy kardynał) w rycie bizantyjskim.
Ks. Enrico Dante jako ceremoniarz Jana XXIIIW roku 1962, 28 sierpnia wybrany na biskupa tytularnego Carpasii (Cypr). Konsekrowany przez bł. Jana XXIII w Bazylice Laterańskiej 21 września 1962 roku (współkonsekratorami byli Francesco Carpino - biskup tytularny miasta Sardica i Pietro Parente - biskup tytularny Teolemaide di Tebaide, członek Najwyższej Świętej Kongregacji Świętego Oficjum). Razem z nim konsekrowani byli przyszli kardynałwowie: Cesare Zerba, Pietro Palazzini i Paul-Pierre Philippe OP. Enrico Dante uczestniczył w obradach II Soboru Watykańskiego (1962-1965).
Wykreowany na kardynała prezbitera na konsystorzu, który odbył się 22 lutego 1965 roku. Zachował diakonię S. Agata dei Goti, która została podniesiona do rangi tytułu prezbiterskiego pro illa vice z dniem 25 lutego 1965 roku. Papież Paweł VI odwiedził go w szpitalu, gdy przechodził rekonwalescencję (było to 6 kwietnia 1967 roku).
Płyta pamiątkowa przy grobowcu ks. Enrico Dante'go(Bazylika S. Agata dei Goti)
Enrico Dante zmarł 24 kwietnia 1967 roku wczesnym rankiem w Rzymie. Został pochowany w bazylice S. Agata dei Goti (Rzym).
Grobowiec w bazylice S. Agata dei Goti
Przedstawiamy również pełne nagranie ceremonii koronacyjnej papieża Jana XXIII, za której przygotowanie i przebieg odpowiedzialny był ks. Enrico Dante (niektórzy wskazują tą celebrację jako wzorcową dla posługi ceremoniarza): koronacja Jana XXIII.
