Reminiscere miserationum tuarum, Domine, et misericordiae tuae, quae a saeculo sunt : ne umquam dominentur nobis inimici nostri : libera nos, Deus Israel, ex omnibus angustiis nostris (Ps 24, 6.3.22). Ad te, Domine, levavi animam meam : Deus meus, in te confido, non erubescam (Ps 24, 1-2).
"Pomnij, Panie, na Twe miłosierdzie i na odwieczną Twą dobrotliwość. Niech nie panują nad nami wrogowie nasi. Wybaw nas, Boże Izraela, ze wszystkich naszych ucisków. Do Ciebie, Panie, wznoszę duszę moją, Boże mój, Tobie ufam, nie będę".
Introit ten funkcjonuje jako dowolna antyfona na wejście w zwyczajnej formie rytu rzymskiego, którą tworzy nieznacznie zmieniony fragment Ps 25(24), 6. 2. 22 (zamiast tej antyfony można użyć innej, która jest umieszczona w obecnie obowiązującym w Polsce Mszale Rzymskim wydanym po II Soborze Watykańskim, a której tekst pochodzi z Ps 27 (26), 8-9).
"Pomnij, Panie, na Twe miłosierdzie i na odwieczną Twą dobrotliwość. Niech nie panują nad nami wrogowie nasi. Wybaw nas, Boże Izraela, ze wszystkich naszych ucisków. Do Ciebie, Panie, wznoszę duszę moją, Boże mój, Tobie ufam, nie będę".
Introit ten funkcjonuje jako dowolna antyfona na wejście w zwyczajnej formie rytu rzymskiego, którą tworzy nieznacznie zmieniony fragment Ps 25(24), 6. 2. 22 (zamiast tej antyfony można użyć innej, która jest umieszczona w obecnie obowiązującym w Polsce Mszale Rzymskim wydanym po II Soborze Watykańskim, a której tekst pochodzi z Ps 27 (26), 8-9).
Tekst introitu wraz z zapisem neumatycznym
