W rycie ambrozjańskim wykształcił się pewien charakterystyczny zwyczaj, który jest jednym z pięknych choć mało znanych jego elementów. Stanowi on swego rodzaju „festiwal” patrona kościoła, który był męczennikiem. Podczas świąt tych męczenników, wspominanych w ambrozjańskim kalendarzu liturgicznym, na początku uroczystej Mszy św. ma miejsce obrzęd rozpalania przez kapłana tzw. faro - płonącej kuli. Dokonuje tego za pomocą swego rodzaju długiej i cienkiej tyczki, na końcu której żarzy się mały płomień ognia. Mimo, że obrzęd ten występuje na początku akcji liturgicznej jest jednym z najważniejszych obrzędów takiej uroczystości.
Faro (co znaczy: „latarnia” lub „lampa”) jest to kula pokryta włóknami bawełny, ozdobiona krzyżem, palmami i koroną, zawieszana przy wejściu do prezbiterium. Spalana jest, by uczcić męczennika - patrona kościoła. Faro jest typowym zwyczajem pochodzącym z Archidiecezji Mediolańskiej i nie spotka się go w innych miejscach niż te, w których sprawuje się liturgię według rytu ambrozjańskiego. Obrzęd ten najprawdopodobniej wywodzi się bezpośrednio z czasów pierwszych chrześcijan. Wskazują na to słowa Archdale'a Kinga (wielki angielski liturgista ubiegłego stulecia), który w swojej pracy "Liturgies of the Primatial Sees" pisze: „Ciekawa ceremonia odbywa się przed Mszą w święto męczennika: celebrans odpala ogień od faro (bawełniany glob), które jest zawieszone wysoko nad wejściem do prezbiterium. Kapłan czyni to cienką tyczką. Ten obrzęd może pochodzić z czasów, gdy oświetlano groby męczenników w katakumbach.”
Katedra w Mediolanie, rok 2005.Ta płonąca kula jest symbolem miłości Chrystusa, Jego życia, które spalało się dla zbawienia ludzi, podczas męki krzyżowej. Ceremonię tą możemy odnieść do słów Chrystusa, który mówi: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął” (Łk 12, 49), jak i wielu innych tekstów biblijnych (np. 1 Krl 18, 20-40, Ap 13, 13). Znamienne są też słowa św. Pawła, który pisze: "A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej" (Rz 12, 1).
Omawiana tradycja trwa do dziś. Poniżej możemy oglądnąć tą ceremonię (katedra w Mediolanie, znana jako Duomo, 2007 rok):
